chemia mze rom gagatbobs
Informacje:
Zasieg: 2418284
Czas trwania: 3m 58s
Ocena: 2619
- Wiedza bywa ciekawa, niżej więcej.
- quchis bichebis pikaso mReris am simReras?
- visurvebdi rom chemi siyvarulic ase tbilad gagdzeldes mteli cxovreba rogorc es simgera iwyeba da mtavrdeba utkbilesi simgeraaa:)
- უშენოდ ვერ ვძლებ!!!! :(
- dzalian lamazi simgeraa <3
-
-
- :)))))
- :* miiYvarss
- უკუღმა დამარხული ღმერთი-
რამზესის სინდრომი ანუ კონსტანტინე ღმერთია
დღეს,მიუხედავად ადამიანთა დიდი დანაკარგისა ჩვენ ერთ თავშესაფარს მივაგენით,აქ დიდი მთაა,იალბუზი უნდა იყოს,მასზე უწინ უამრავი ლეგენდები დადიოდა,უკანასკნელი კი მესამე რაიხს უკავშირდებოდა როგორც მახსოვს,მისტიციზმით გატაცებული რაიხი ამ საბჭოთა ტერიტორიაზე ექსპერიმენტებს ატარებდა,სჯეროდა,რომ ტელეპორტირებას მოახდენდა,თუმცა მისი მარცხი მიუთითებს იმაზე,რომ მან ეს ვერ მოასწრო,აფეთქებას ეს მთის შუაგულში არსებული სამალავი გაეხსნა და მასში შეღწევა არ გაგვიჭირდა,წარსულში კი აკ ჩასვლა ვერავის გაებედა,მიუხედავად რუსი მეცნიერების მრავალგზის მცდელობისა,ამოეხსნათ მესამე რაიხის საიდუმლო,როგორც ჩანს მათ ბოლომდე აქ შეღწევა ვერ მოასწრეს,ჩვენ კი ის ხელუხლებელი დაგვხვდა,დიდი ნაწილი განადგურებულია,თუმცა გადარჩენილ ნაწილში მე ფურცლები ვიპოვე,ეს საოცრება იყო,ფურცლებს ერთ მხარეს გერმანული ნაწერები ეტყობა ,მეორე მხარე კი სწორედ ის ნაწილია რაზეც ამჟამად ვწერ,გერმანულის მცოდნეს ძიებას აზრი არ აქვს ჩვენში,ისე კი ძალიან მინდოდა,ერთდროს ჩემი ფავორიტი მმართველის შესახებ ისეთი რამ წამეკითხა,რაც აქამდე არ ვიცოდი,თუმცა ეს ნატვრად დარჩება...
ადამიანის უძლურება,საკუთარი თავის მიმართ რწმენის დაკარგვა,ისევ დაეტყო გადარჩენილთა უმრავლესობას,დროდადრო მათი საღ გონებაზე შენარჩუნება შეუძლებელი ხდებოდა,აუცილებელი გახდა გვყოლოდა ხელმძღვანელი,რომელიც გადარჩენილებს უხელმძღვანელებდა,ასეთი ჩვენში კონსტანტინე იყო ,ერთი არ შემდგარი ფილოსოფოსიც,მაგრამ ის თავიდანვე უარზე იდგა,რადგან სანამ ეს ყველაფერი დაიწყებოდა,ღმერთს ადრეულ ასაკში გაუდგა და მიხვდა,რომ მისთვის ბიბლიური ზღაპრები არადამაჯერებელი იყო,არც ბოლომდე მეცნიერებისკენ და ათეიზმისკენ წავიდა,ის უფრო ბერტრან რასელისეული ფილოსოფიით ცხოვრობდა.მისი ახალგაზრდობა ჭეშმარიტების ძიებას მიეძღვნა მზის ამოსვლიდან,მზის ჩასვლამდე,თუმცა ერთი ნაბიჯითაც ვერ მიუახლოვდა მას.მცდელობები იმისა ,რომ ღმერთზე წინ ადამიანი ყოფილიყო,საზოგადოებაში მხარდაჭერას ვერ პოვებდა,დაზომბებული ხალხი ეთაყვანებოდა პატრიარქს,რომელიც ნომერ პირველი იყო ქვეყანაში,ვერც ის მოახერხა მარტომ ,რომ სხვადასხვა აღმსარებლობის ეთნიკურ ჯგუფებს,მშვიდობიანად თანაცხოვრება და ქვეყნისთვის სასიკეთო საქმეში თანადგომა გამოეჩინათ,სრული ქაოსი და სიძულვილი სუფევდა.თითქოს ყველანი სიყვარულს და სიკეთეს ქადაგებდნენ,მაგრამ მათი განხორციელება არც კი ანაღვლებდათ,ქადაგება იყო სიკეთის მწვერვალი მხოლოდ.პოლიტიკური ელიტები ბრბოს ისე მართავდნენ ,როგორც მათ სურდათ,თუ პირადად ამას ვერ ახერხებდნენ,ეკლესიის დახმარებით ყველაფერი შესანიშნავად მიიღწეოდა.ეკლესიისა და პოლიტიკის უერთიერთთანამშრომლობა არ იყო უცხო ხილი,თუმცა ამის აღიარება არავის სურდა.ბრბოს ერჩივნა ცხვარი ყოფილიყო და მწყემს როგორც აწყობდა ისე მოქცეოდა მათ,უგუნურებმა თითქმის წმინდანად შერაცხეს პატრიარქი,ბოლოს ასეც მოხდა როგორც მახსოვს.რომელიც ჯერ კიდევ ამ ტიტულს საბჭოთა რესპუბლიკის არსებობისას დაეუფლა,ეს უდიდესი რეჟიმი,რომელსაც აგენტურა ყველგან ჰყავდა,რელიგია სძაგდა,როგორ დაუშვებდა იმას,რომ პატრიარქი გამხდარიყო ვინმე ისეთი,ვინც თავის ინტერესებს არ გაატარებდა.ის სიკვდილამდე კაგებე-ს აგენტად დარჩა და საქართველოს ბევრი ჭირი მისი დამსახურება იყო,ხალხი კი ამ ყველაფერს პირიქით ხედავდა.ადამიანები ,რომლებიც საბჭოთა რეჟიმში ცხოვრობდნენ ,მათაც კი არ წარმოუდგენიათ,ალბათობა იმისა,რომ პატრიარქი შეიძლება სულიერი მამა კიარა ერის გამყიდველი და მაცდუნებელი ყოფილიყო.რელიგია ცუდი თამაში გახდა,თვით რუსეთის პატრიარქიც,დადასტურებული დოკუმენტებით,ოფიციალურად ცხადდებოდა რუსეთის არყის ბიზნესის 90%-იან მოწილედ,ალბათ ღმერთმა დაუფასა გარჯა და ცოტა ფულის შოვნის საშუალება მისცა,ცხონებულ მოხუცს.მახსოვს,როგორ დავყვებოდი ჩემს ისტორიის ლექტორებს ასისტენტად ეროვნულ არქივებში,იქნებ ხელიდან დავუსხლტე და პატრიარქის წარსულზე რამე ვიპოვო მეთქი,ადრე გამეგო რამდენიმე მკვლევარს ხელი წაცდენია ამ მასალებისკენ და სამუდამოდ აუკრძალეს არქივთან ურთიერთობა,მეც არ დამსცალდა,მხოლოდ ჭორები მესმოდა მისი ბინძური წარსულის შესახებ...
ალბათ უკვე გასაგებია ,რომ ეს არ შემდგარი ფილოსოფოსი მე ვარ.მე არ მისმინა ერმა,ალბათ არც არავინ ვიყავი ისეთი,ჩემთვის მოესმინათ,რომც მოესმინათ მარტო პატარა ქვეყნის გამოყვანა ცრურწმენებიდან რას შეცვლიდა მსოფლიოში?არც არაფერს,რელიგიამ,ეკონომიკამ და ხელისუფალმა სამუდამოდ შეკრეს ზავი ბინძური თამაშებისთვის.მათი შეჩერება შეუძლებელი იყო.მე სულ მარტო დავრჩი,ხალხმრავლობაშიც კი მარტო ვიყავი და ვერავის ვამჩნევდი.თანამოაზრეც კი არ მყავდა პატარა სტიმულისთვის.ყველაფერს მოვეშვი და დიდი ომის დამანგრეველი ხმაც გაისმა! მე დღეს ხალხის ხსნა და წინამძღოლობა არ მინდოდა.კმაყოფილი ვარ მომხდარით,გული მწყდება მხოლოდ იმიტომ რომ დედამიწამ მწვანე ფერი დაკარგა,მშრომელი ადამიანის შემოქმედება კი გაქრა.ისე მძულს ეს ხალხი,რომ იცოდნენ ალბათ პირველი მე ვიქნებოდი ვისაც შეჭამდნენ ,როდესაც საკვების ბოლო მარაგიც ამოიწურება.დღესაც კი ისეთივენი არიან როგორც უწინ! დადეშქელიანის პირველობა კი ერთპიროვნული მმართველობის დამყარებას მოასწავებდა,მე ეს ვიცოდი და მალე ასეც მოხდა.თუმცა ყოველთვის მიზიდავდა ქარიზმატული და ორატორული ნიჭის ლიდერები,რომელთაც მსოფლიოსთვის იდეალური იდეების პრაქტიკაში განხორციელება სურდათ.თუმცა ძალაუფლება ადამიანს რყვნის და ასეც მოხდა,საწყის ეტაპზე ყველას თავისი მოვალეობა დაეკისრა,მათშორის მეც,რომელსაც არჩევანის საშუალება მომცეს და გადავწყვიტე ბავშვების აღზრდა დამეწყო.გაჭირვებამ ,რომელიც აქეთ მომავალ გზაზე ყურადღება არ მოგვაკლო,მალე დადეშქელიანის ომისდროინდელი ძალა დაგვანახა და ის ისე მოქმედებდა როგორც ფრონტზე,ეძებდა მტერს და შორეულ გზებზე დასაზვერად უშვებდა სამ ოთხ ადამიანს,რომელთაგან უმეტესობა იკარგებოდა.მტერი არსად ჩანდა,საერთოდ მტრობის სურვილი ვის ჰქნონდა,გზაზეც კი მკვდარი არავინ გვინახავს,თუ ერთი კვირის მკვდარ რაღაც ცხოველს არ ჩავთვლით,რომელსაც მთელი ჯგუფი ისე გემრიელად მივირთმევდით,როგორც ბოსტნეულის სალათს,სულ ეს მახსენდება,მენატრება...ხორცი პირველად ვჭამე და ისიც ერთი კვირის გაურკვეველი არსების ლეში.
მალე კონსტანტინე დაემსგავსა იმ არ არსებულ ღმერთებს,რომელთაც ადამიანი თავისი არსებობის მანძილზე თავისივე უმწეობისა და უსუსურობის საფარველად იყენებდა.რამდენჯერმე თავადაც უწოდა საკუთარ თავს მესია გადარჩენილთა.ეს არ მომეწონა,როგორც ჩანს უკვე დავიწყებოდა რამ დაღუპა კაცობრიობა.ყველა მე მელოდა,რომ მას დაველაპარაკებოდი და გონებაზე მოვიყვანდი,თუმცა დროდადრო მნიშვნელობა დაკარგა ჩემთვის ადრინდელმა ფასეულობებმა,ერთადერთი რაც ჯგუფს ვუთხარი ის იყო ,რომ თავად ეძიათ საკუთარი სიმართლე.როცა ბავშვებთან საუბარს მოვრჩი ეგვიპტის მეფე რამზესზე,რომელზე საუბარიც ალბათ დღის პირველ ნახევარში მომხდარმა ამბებმა განაპირობა,რადგანაც კონსტანტინეში სწორედ ის დავინახე.კაცი ,რომელიც თავს ღმერთად აცხადებდა,რადგან სხვა ღმერთების აფსურდულობა ირწმუნა...დავადექი გზას ,რომელიც აქ ყოფნის მანძილზე თითქოს სულ თავისკენ მიზიდავდა,თითქოს იქ რაღაც საინტერესო მელოდა.ნანახმა კი დიდად გამაოგნა ,უკან დაბრუნებულს არავისთვის არაფერი მითქვამს,ალბათ იმიტომ ,რომ აქაც მოულოდნელი ამბავი დამხვდა.კონსტანტინემ გადარჩენილები ადამიანებად და ზე-ადამიანებად დაჰყო,უფრო სწორი იქნება თუ ვიტყვი ,რომ სუსტებად და ძლიერებად.მე არც კი ვიცოდი სად მერგო ადგილი,ამიტომ გავეცალე მათ და ვფიქრობ,თან ვწერ...გადავწყვიტე მარტო წავიდე მთის იქეთ და ამათ არაფერი ვუთხრა,ნეტავ რახდება იქ,იქნებ ცივილიზაციის რამე კვალი შემორჩა,აშკარაა,რომ მათი ცხოვრება ჩვენს ტანჯვაზე უკეთ გამოიყურება...უნდა ვიჩქარო,ისინი ხომ ადგილობრივები არ იყვნენ და დროებით შერჩენოდნენ მთის ძირს.იმედია არ ვცდები და მათთანაც შევძლებ დავწერო კიდევ...
- dzalian magaria
- Usiresi
- ქუჩის ბიჭებში, რომ მღეროდა ისაა ხომ? ირაკლი.
- 2015 <3
- vin mgeris? gtxovt mitxarit
- zan magariaaa :)
- ღიმილი შენი მაგონებს მზეს
მინათებს,ათბობს დაკარგულ გზებს
ხმაურით ვფანტავ ირგვლივ სიჩუმეს
უშენოდ ვერ ვძლებ
    მის: ჩემია მზე რომ გაგათბობს
          არ დაგვტოვებს და გაგვართობს
          სიხარულის ცრემლებია
          სურვილი ჩემი ერთია..
          მოვიდე რომ მოგეფერო
         ეს წამი არ შევაჩეროთ
         გრძელდება ცა ამ ფიქრებით
         მჯერა სულ ერთად ვიქნებით
ზღაპარს თუ ბოლო კეთილი აქვს
შენც გითქვამს ეს და მეც ამის მწამს
წამებში კარგავს ცისფერი ცა
მეც არ მოვაშორებ თვალს
    მის:
ოცნება ჩვენი შეისხამს ფრთებს
დაგიხატავს ცაზე მხიარულ ფერს
ფერებში გხედავთ მე მას და შენ
მარტონი ვრჩებით მე....შენ და მზე
   მის:
- dzalian lamazi simgeraa <3 <3 <3
- მინდა გულში ჩაგიკრა და ჩაგიკოცნო ცრემლი,
ფიქრში ჩაგიხატო ფერება-სიყვარული ჩემი.
ცაში ავიჭრები მაღლა და დავიყვირებ ტკბილო,
ძალიან მენატრები, ნეტავ შენი გული თუ მიხმობს?!

                       O.K. - 08.02.2014
- momewona dzalian 
- dzalian magaria momecona
Zobacz też i oceń: